De paplepel

Als hovenier ben ik al jaren duurzaam bezig, door zo goed mogelijk om te gaan met de natuur en respect voor een ieder en zijn of haar leefomgeving. Iets wat er als zoon van een kweker met de paplepel is ingegoten. De liefde voor de natuur het bewust omgaan daarmee en het verzorgen van plant en dier is voor mij een vanzelfsprekendheid. Uiteraard wordt door mij deze vaardigheid ingezet door op verantwoorde wijze een succesvol bedrijf te runnen.

 

Bedrijven die zich met duurzaam ondernemen bezighouden, hopen hiermee het vertrouwen van hun opdrachtgevers te winnen en een waardevolle investering daarin kan leiden tot betere bedrijfsresultaten. Door het maken van bewuste keuzes en dit uit te dragen in samenspraak met diezelfde (potentiële) opdrachtgevers en onze werknemers, spelen we daarbij als bedrijf een belangrijke rol in het verbeteren van de leefomstandigheden van mens en dier.

Het begrip cradle to cradle is enkele jaren geleden in het hoveniersvakgeïntroduceerd. Hierbij ga je uit van het principe datalle materialen die gebruikt worden op een natuurvriendelijke en
menswaardige wijze wordt ver kregen en waarbij onze kinderen geen last hebben van onze wensen van nu. Je zou kunnen zeggen : “Einde wegwerpmaatschappij en denken aan de kringloop”.
Alle gebruikte materialen zouden na gebruik kunnen worden omgezet in een ander product, zonder kwaliteitsverlies en ook de restproducten worden hergebruikt. Cradle to cradle is dus een goede aanvulling en versterking van het begrip duurzaam ondernemen. Daarnaast gebruiken de betere hoveniersbedrijven milieuvriendelijke bestrijdingsmiddelen en worden de tuinen vrijwel uitsluitend op biologische wijze bemest. Het gevolg hiervan is dat het bodemleven en de planten verbeteren en zich sterker ontwikkelen. Planten zijn daardoor beter bestand tegen ziekten en plagen en zullen beter bloeien. De eerste biologische kwekerijen zijn al een feit.

Het duurzaam ondernemen is een bewustwording en eigenlijk terug van weg geweest. Onze voorouders deden het al. Zij waren met weinig tevreden en de behoefte aan groter en meer was nauwelijks aanwezig. Het gebruik van natuurlijke meststoffen was vanzelfsprekend. Er werd geen gebruik gemaakt van milieubelastende bestrijdingsmiddelen, milieubelastende brandstoffen of tonnen onrecyclebaar of onverteerbaar restafval. Dat is eigenlijk waar we weer naar toe willen.
Natuurlijk hebben we dan nog een lange weg te gaan en kunnen we de klok niet helemaal terugzetten.

Maar wanneer we nú beginnen om deze bewustwording er bij onze kinderen ‘met de paplepel’ in
te gieten, dan zijn we al een heel eind op de goede weg. Wellicht wil straks dan weer iedereen hovenier worden. Is het personeelstekort in de hovenierssector ook opgelost.

 

Gert Wijsman

 

Reacties

Er zijn reacties
Plaats uw reactie